Hoe gastvrij zijn we eigenlijk?

Albert Tielemans klein

Albert Tielemans - Voor velen van ons zit de zomervakantie er weer op. Zelf heb ik dit jaar volop genoten van het Franse land. Goede wijn en heerlijk eten. Toch kan ik het ook in mijn vakantie niet nalaten af en toe met mijn vak bezig te zijn. Immers, als toerist beleef je gastvrijheid in de horeca weer heel anders dan thuis. En dat leert me ieder jaar weer hetzelfde. Het is heel gezond als wij als horecaondernemers, onze eigen zaak eens door de ogen van een toerist zouden zien.

Frankrijk

Tijdens onze vakantie liepen mijn vrouw en ik op een dag door het centrum van Bordeaux. We moesten allebei naar het toilet, vonden een bar en wilden naar binnen gaan. De eigenaar wilde er eerst niet aan, want ‘We gaan pas om half zes open’ meldde hij.

Uiteindelijk mochten we met pijn en moeite toch naar het toilet. Tijdens ons bezoek ‘ontdooide’ deze ondernemer, want even later vroeg hij ons of we niet toch iets wilde drinken. We hebben daar heerlijk gezeten en een cappuccino met iets lekkers gebruikt, puur dankzij de (uiteindelijke) gastvrijheid van deze uitbater.

Het voorbeeld is eenvoudig, maar waar: een bezoek aan een horecagelegenheid kan je dag maken of breken. En dat zit hem vooral in de details. Mij leert het om ook horecagelegenheden in Nederland met de ogen van een toerist te bekijken. Hoe gastvrij zijn wij eigenlijk?

Speciale voorzieningen

Zo eten de Fransen graag heel neutrale salades, zonder veel ingrediënten en dressings. Daar zouden we in ons land op in kunnen spelen, door in de zomermaanden zo’n salade op onze menukaart te zetten. Een menukaart, die uiteraard ook in het Engels (en het Frans) beschikbaar is.

En verder? Een gratis glaasje water bij de koffie, kosteloos WiFi, mogelijkheid de mobiele telefoon op te laden, tekening voor de kinderen, bakje water voor de hond, noem maar op. En moeten we onze keuken in de zomer wel stipt om 21.30 uur sluiten, terwijl Zuid-Europeanen juist dan pas op pad gaan om te eten?

Schoon toilet scoort

Een ander belangrijk punt is het toilet, voor veel gasten bepalend voor een geslaagd bezoek. Mijn zwager bekijkt het toilet zelfs vóórdat hij ergens gaat zitten. Is het toilet in orde, dan is de zaak in orde, is zijn redenering. En ook daar gaat het om details. Genoeg papieren doekjes, een nette en gevulde zeepdispenser, regelmatige poetsbeurten en als het kan een verschoningskussen voor baby’s, zowel bij de dames als bij de heren. Dat zijn gegarandeerde scoringskansen.

Onmisbare aandacht

Ondernemers aan wie ik dit verhaal vertel reageren soms enthousiast, soms kritisch. ‘Maar Albert’, zeggen ze, ‘waarom zou ik al die moeite doen voor een gast die ik toch nooit terugzie?’ Ik ben het met die gedachtengang niet eens. Ten eerste zie je die gast misschien niet terug, maar wél de enthousiaste reisleider met een bus vol nieuwe gasten. Maar nog veel belangrijker: al het bovenstaande getuigt van service, van aandacht voor je gast. Een onmisbaar element voor iedere gast om zich thuis te laten voelen, toerist of niet.

Terug naar Columns